Sexy Time: Dominique #6

Entertainment

Sexy Time: Dominique #6

Redactie
Door

Redactie

Gepubliceerd op

19 mei 2022 17:00

Bron / Fotografie

fotografie Vilain & Gai

Gepubliceerd op

19 mei 2022 17:00

Bron / Fotografie

fotografie Vilain & Gai

Bobby is een hopeloze romanticus. Wanneer Dominique de kroeg binnenstapt, valt Bobby’s oog meteen op hem. Dit wordt een andere avond dan anders.

‘Kus me. Kus me daar.’

Lees ook: Sexy Time: Dominique #5

Ik kijk Dominique aan en begeleid hem met mijn blik naar de desbetreffende plek. Hij begrijpt meteen wat ik bedoel en mijn wereld versmelt tot een kleurrijke chaos. Ik sluit mijn ogen en mijn openheid drukt me nog verder het matras in. Ik voel geen gêne, niks. Hij mag alles van me zien, voelen, ruiken, proeven. Deze mate van overgave is me vreemd.

Ik wuif alle onzinverhalen weg, dat je dit pas kan voelen als je een ander langer kent. Soms is een connectie onverklaarbaar gewoonweg instant daar. Eng? Zeker. Overweldigend? Helemaal! Maar oh zo zalig en puur. Ik voel me mens. Dominique kust me, zijn tong glijdt over mijn onderbuik. Een draaikolk aan emoties en genot raast rondom ons. Heel langzaam en genietend van iedere aanraking draai ik me om en lig nu op mijn buik.

De ademhaling van Dominique klinkt zwaar en onregelmatig. Het feit dat ik niet weet wat hij achter mijn rug aan het doen is, voelt opwindend en onrustig, op de meest prettige manier. Het is juist het moment dat het spel even stilvalt, dat er even niks gebeurt, waarop mijn lichaam zijn ware honger toont. Mijn keel, mijn borst, mijn onderbuik, diep binnenin me, ik hoor alles schreeuwen om meer. Om een beroering, een aanraking, een opvulling van enig soort. En nu begin ik ook in een onsamenhangend tempo te ademen. Ik lijk wel in een soort van trance terecht te zijn gekomen. Ik open mijn ogen en kan de contouren van mijn nachtkastje maar moeilijk zien. Alles is vaag en danst. 

‘Mag ik je hier ook liefhebben?’

Ik voel de adem van Dominique zachtjes blazen tegen mijn billen. Een koel briesje waait over mijn onderrug, over mijn kont en als een trillende herfstblaadje in de wind danst het kippenvel over mijn hele onderlijf. 

‘Bobby?’

Ik blijf even stil, niet in staat mijn mond te openen en het antwoord uit te spreken. Maar ik wil het graag, oh zo graag. Dit is nieuw voor me, maar alles aan mijn verlangen knikt ja. En nu ook mijn hoofd. Ik knik bevestigend en prevel heel zachtjes ‘ja’. 

Net die ene seconde, die ene tel voordat zijn vochtige tong mijn anus raakt, is de meest goddelijke pauze ooit. Je weet dat het gaat gebeuren, je lijf zet zich schrap en dan, dan de boterige verlossing. Ik kreun hard. Dit is hemels. Mijn gehijg krijgt een melodie en wordt vergezeld door onsamenhangende woorden. 

‘Je maakt me gek….niet normaal, fuck, je kan niet…doorgaan..wacht…ga door…ik ga komen zo…’

Hij gaat door en door. ik voel aan zijn gulzigheid dat stoppen er voorlopig niet inzit. Mijn eerste hoogtepunt dient zich aan, ik voel het aan alles. Mijn ledematen maken zich klaar, zetten zich schrap, om de golf der genot op te vangen. En alsof het niet nog lekkerder kon, voel ik hoe Dominique een vinger bij me naar binnen steekt en deze heel voorzichtig op en neer beweegt. Er is geen houden meer aan. Ik glijd. Mijn lichaam neemt het helemaal over. Mijn lippen gaan van elkaar en een hoge kreet ontsnapt aan mijn longen om de kokende hitte enigszins te doen koelen. Ik kom klaar als nooit tevoren. Ik verdwijn in het moment en duw mijn kont verder naar achteren om hem nog dieper te voelen tijdens de laatste schokken van mijn orgasme. Zweetdruppels staan op mijn voorhoofd en tintelen boven mijn mond. Kronkelend draai ik me om.

Lees ook: Sexy Time: Dominique #4

‘Dit is niet normaal. Wat heb je gedaan?’

‘Niks wat jij niet wilde of nu niet bij mij gaat doen.’

We lachen slinks naar elkaar en leergierig veer ik op. Dit is pas het begin van een wel zeer bijzondere vriendschap en mijn wereld zal nooit meer hetzelfde zijn als ervoor.

_Einde.

Zin in meer sexy verhalen? Die vind je hier._

delen
Redactie

De &C-redactie bestaat uit vrouwen, welgeteld één man (arme John) en overwegend kattenmensen. Ze werken vanuit een pastelroze kantoor, slurpen koffie alsof er levens vanaf hangen en verruilen het diner graag voor een snackbox van de lokale snackbar. Wie niet eigenlijk.